Fasnacht 1. – 3. März 1993

Sujet:

Brominänz im Brofyyl –
vo Brofyyl gseesch nit vyyl

Vor säggs Joorhundert haig me s mindre Basel «Basel» dauft.

Dr Burgerroot, dä haigs fyr weenig Gäld vom Bischof kauft.

Historisch syg dä Nootverkauf fyr d Stadt e Sensation –

me stell sich vor s Glaibasel wär e Schwarzwaldbaschdion.

Es danzti nim dr Vogel Griff, dr Lai und dr wild Maame

wurd am «Roosemontach s gröschte Narretreibe» ha.

Vergässe kenntsch au d Vorfasnacht und s Gässle in de Gasse,

«de n Oberbürgermeister» heertsch «mer wolle se reilasse».

Zem Gligg hän unsri Vorvooreltere sälbetsmool so gschalte,

sunscht wurde d Schwoobe und d Franzoose d Mäss scho längscht verwalte.

 

Die gueti Daat het doorum letschtjoor Jubiläum gfyyrt;

en OK het de Basler iiri Feschtbegaischtrig gschyyrt

und grooss versproche d Aaless syge s Bescht vom Allerbescht –

vyyl brächtiger als d Fasnacht syg denn ir Joorhundertfescht ...

 

S isch gwoorbe worden fyr das Fescht mit Mediepresänz,

und wo die Medien umme sin, dert findsch au d Brominänz.

Es sin die wirgligg wicht'ge Lyt, wo sich um d Bräss dien winde,

die Lyt wo d Bricht vo sich im «Tante Elsa» s Greeschti finde.

 

Vom OK us het me bedoont, dass alli Feschtligkaite

grad nit fyr d Mediegeier sin, drfyr fyrs Volgg, fyrs braite,

«Impertinänt! Mir sin empeert!» gleent d Brominänte-Fierig.

«Me will uns unsri Biini nä, s isch e Diskriminierig.

Dä wild Brodäscht, dä het bi gwisse Lyt Erbaarme gweggt

doch noodisnoo hän sich die hooche Wälle wider glegt.

Me duet em Fride z lieb e spezielle Blausch kreiere,

wo «Tout Bâle» sich vo Kinschtler us dr Stadt loot boordrätiere.

 

Gnau hundertachtesächzig Lyt leen moole iiri Keepf,

vo Basler Helgemaischter wienem Magne oder em Zepf.

Dr OK Breesi Lachausse Paul isch uff sim Bild nit fit,

ar spyyrt scho vor dr Ändabrächnig s groosse Defizit.

Au Förebacher's Helmut, däm ischs ab sym Bild nit wool,

nit wäg dr Budgetkirzig, nai är glyycht em Helmi KohI.

Es wirggt em 3SAT Fäärnsee-Gloobi Pauli B. sy Gsicht

no fuffzäh mool so farbloos wie si Basler Fasnachtsbricht.

Es maint dr Raffi Blächschmidt vor sym Kunschtwärgg ganz phersee,

«de kasch mi ‹-minu Lisa› sicher gly im Louvre gsee»!

S'ischs Boordrät vom Hans Räber vulgo Haiggi Meier III

e Hyylgschichtilluschtration uff dääre Staffelei.

Es moolt dr Robi Develey em Peter Heitz si Gsicht,

nur s Resuldaat vo däm Versuech glyycht ere Granggegschicht,

Au d Määrliblabberdante Trudi Gerster spiilt Modälle

Bueb, wo s Bild gseet, sait zem Mami: «So sin Häxe, gäll!»

S duet d Madam Preuss dr Nettogwinn va iirem Boordrät stifte,

doch vor das Bild verschudde kasch, do muesch no d Lyynwand lifte,

Es haig schyynts au dr Eugen Käller uff sy Zaichnig brennt –

nur het en niemerts zaichnet, denn es het en niemerts kennt.

Es mecht dr Niggi Schellkopf gärn bim Otti Baeriswyyl

dr borschtig Bämsel fiere, denn är stoot uff sy Brofyyl.

 

Fascht alli Betsch hän iiri Nase seer wyt oobe drait,

hätsch d Mipfi gmischt, gabs Kopfsalat à la Sälbschtheerligkait.

Me het sich zem Modäll gmacht fyr sy Ego z brofilíere

und duet das Kinschtler-Happening zer Farce degradiere.

 

Dr offizielli Sinn vo dääre Sach wär nämlig dä,

dass alli Gmoolte fyr dr Helge mien e Bydraag gää.

Mit dääne Stitz do wurd me denn e neyi Fääri kaufe;

doch wird sich gwiss die Summe nit uff soone Zaal belaufe,

denn iber säggs Joorhundert duets in dääne Grais scho haisse:

Me git nyt, oder: Wär sich sälber stopft, dä blyybt e Faisse.