Fasnacht 18. – 20. Hornig 1991

Sujet:

Im Rammel si Bammel vor em Wolf

Grad doo, wo langsam d'Kirsi ryffe

und d'Buure 's erschtmool d' Sänse schlyffe,

entdeggt e Rammel am e scheene Daag

e grisse Schoof näb sim Waidehaag.

Schoggiert luegt er das Eländ aa

und froggt sich, wär soo Zeehn ka haa,

ass nit emool genau kasch saage,

was isch do Kopf und was isch Maage.

E Nochbuur maint denn sicher z'wisse,

e Wolf haig doch das Schoof do grisse.

Doch Lieschtel sait am glyychen Oobe,

Welf gäb 's nur no z'Schweden oobe,

und drum isch das mit Sicherhait

e Fuchs, wo Iyycht zem GW naigt.

 

Wölflein nimm dich wohl in Acht,

wenn des Jägers Büchse kracht,

wenn z' Titterte hinde d'Buure klaage,

gooht 's dir sicher bald an Graage.

 

Sehr schnäll hän jetzt au d' Medie gwitteret,

ass 's Baselbieter Volgg scho zitteret,

und so schigge si ihri Schryberling

in d' Wälder ze däm wilde Ding.

Dr ‹Blick› schrybt scho vo fuffzäh Lyyche

und losst au 's Sytte-Drey-Girl stryyche,

ass scho dr Aabligg vom e Bernardiner

dy Darm läärt wien e Karabiner.

Färnseeh, BaZ und alli andere

brobiere au däm Wolf nochz'wandere

und hetze soo das arme Dier

Daag und Nacht dur sy Revier.

 

Wölflein nimm dich wohl in Acht,

wenn des Jägers Büchse kracht,

wenn im ‹Blick› dr Gaifer an de Zyyle hängt,

will's Niveau halt nit wytter längt.

 

D' Jäägergsellschaft Reigoldswil

fasst im ‹Hirsche› klaar e Zyyl:

Dr Wolf muess sofort gschosse wäärde,

sunscht macht ys dää no meeh Beschwäärde.

Me rieft an d' Jääger im ganze Land

‹Waidmannhail› und speyt in d' Hand.

Ebbe glyych vyyl Waffe wie am Golf

wäärde grichtet uff dä Wolf.

Fascht hinder jedem Baum und Stai

liige d' Rambos in Gliid und Rai

und schiesse mit Kanone uff dä Spatz –

Verständnis, Mitlaid hän doo kai Platz.

'S isch gnau soo wie im Määrlibuech,

e Wolf blybt halt e bee se Ruech.

 

Wölflein nimm dich wohl in Acht,

wenn des Jägers Büchse kracht,

wenn d' Loodemäntel dy Lääbe wette,

nur um zwai, drey Scheefli z'rette.

 

So kunnt 's denn no zwelf lange Dääg –

dr Wolf isch mied und nimm so zwääg –

zem Abschuss vo däm arme Käärli,

wie gsait, es maahnt mi sehr ans Määrli.

Y froog mi numme – die Schoof in Ehre –

eb mir denn mien d' Natur do steere,

denn gfrässe und au gfrässe wäärde,

gheert doch zem Lääbe bi uns uff Äärde.

Doch gilt, wär frisst halt schnäll als Killer

und soo wird d' Gschicht zem beschte Thriller

wo ussgooht mit em e Häppy-Änd

Margge ‹Made in Switzerland›.

 

Wölflein nahm sich nicht in Acht,

als des Jägers Büchse kracht.

An d' Welf dr Root, y kaa 's nit loo,

dur d' Schwyz sottsch nur im Schoofspelz gooh.