Fasnacht 17. – 19. Hornig 1986

Sujet:

D' Mozartwälle

Gheersch au zue däne, wemme dy frogt,

wo denn bletzlig s'schlächti Gwisse blogt,

wenn de d'Froog heersch: «Hesch en scho gseh?»

griegsch aigetimligs Ranzeweh?

Oder gheersch Du ebbe zue de-n-andere?

Wo vo dr Arktis bis nach Flandere,

vo San Franzisco bis nach Leningrad,

vo Lappland bis nach Schinznach Bad,

wo kenne sage: «Was wott-i no meh,

nadyrlig ha-n-i AMADEUS gseh!»

 

Wie kunnt's dass so-n-e gweenlige Straife

erfolgrych um die ganzi Wält ka raifle?

Und erscht no, fascht wie nääbeby,

dr Gwinner vo acht «Osggi» sy?

So Filmli iber alti Muusigwälte

sinn jo im Kino ehnder sälte,

und z'Basel, me hett ys gsait s'syg wohr,

laufi dä Straife scho iber e Johr!

s'Rezäpt isch aifach, s'deent ganz simpel,

drotzdäm kaas nid jede Gimpel:

 

Es bruucht e baar wo Gschäftli biege,

schnäll viel Gäld wänn ynegriege,

Wärbefritze, e baar ganz gscheyti,

e-n-Idee, (s'duet's au e abverheyti),

und aine, so hänn mr bi-n-ys dänggt,

wo s'Gschigg vo däre Sach guet länggt.

Denn losch sy frisch an's Wärgg lo goh,

es goht nid lang, s'Resuldat isch do,

bafd schreyt's und deent's us jedere Gälle:

«rytesch au scho uff dr Mozart-Wälle?»

 

'swurd das kai Spatz vom Minschter pfyffe

das dä Rummel so duet um sich gryffe,

denn bald scho isch d'Frau Sarasin

ohni Mozart-Löggli nimme-n-In,

au d'Merian isch in groose Neete

will nimmi ins Bett ohni Zauberfleete.

Amadeus isch dr grossi Hit

au d'Schlagersänger mache mit,

eb Mozart glassisch oder modärn,

hett's mit Amadeus z'due, hänns alli gärn.

In de Lääde wo me kaa Blatte kaufe

sinn D'Verkaifer mied vom ummelaufe,

mien jedem Dyssi Mozart sueche

das loose jetzt au die greeschte Rueche!

 

Mozart Biecher, Büschte und Kassette,

'sfählt nur sy Kopf no uff d'Blaggedde,

Mozart Heftli, Zaichnige und Blatte,

langsam hänn mr's uff dr Latte

alles nitzt sich ab, so mit dr Zyt

und mr glaube 'sgieng jo wirgligg z'wyt,

wurde mr dr Bach, oder wie mr maine,

au dr Händel oder irgendaine,

vo däne alte Muusig-Schenies,

esoo vermarggte, mr fände-s-mies!

Doch ebbis gfrait's hett's jo scho gäh

das lehn mr ys au nimm lo nah,

wenn de luegsch gsehsch ys vo wytem aa

mr hänn sälte e scheener Goschdym ghaa.